ΟΙ ΧΡΥΣΟΘΗΡΕΣ ΤΩΝ ΛΙΜΝΩΝ -ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΤΟΥ ΚΙΑΜΗΛΜΠΕΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΚΟΡΙΝΘΟ

Ειχα ακούσει τήν Ιστορία αυτή οτι πολλοί Λιμνιάτες ειχαν πάει στην Αρχαία Κόρινθο καί εψαχναν για τόν Θησαυρό τού Κιαμήλμπεη Πρωτεργάτης ηταν ο Μπάρμπα Ανδρέας Κακούρος (Τσιτσής) ο οποίος ειχε εξασφαλίσει και σχετική αδεια νά προβεί σέ ανασκαφές Ειχα βρεί τόν Μπάρμπα Ανδρέα Τσιτσή καί ειχαμε κάνει πολλές κουβέντες επί τού θέματος Μέχρι πού πέθανε προσπαθούσε νά βγάλει πάλι αδεια νά κάνει ανασκαφές ωστε νά βρεί τόν θησαυρό τόσο σίγουρος ηταν οτι υπήρχε Τέλος πάντων τό Δημοσίευμα αυτό αφιερώνεται στην μνήμη του

αφου τλείωσε η ανασκαφη καί δεν βρεθηκε τίποτα οι ειρωνες Λιμνιάτες εστειλαν στην εφημερίδα τό παρακάτω τηλεγραφημα

"αμελέτητα Κιαμήλμπεη ευρεθησαν ,αναζητούνται τοιαύτα Δράμαλη"

βεβαια δεν χρησιμοποιησαν την έξη αμελέτητα αλλά καποια αλλη

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΙΑΜΗΛ ΜΠΕΗ-ΠΑΣΑ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ

Ο Κιαμήλ-μπεης Πασάς τής Κορίνθου ήταν ο πλουσιότερος Τούρκος του Μοριά και ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους της Ανατολής στις αρχές του 18ου αιώνα. Ο Κιαμήλ είχε πολλά σεράγια στην κατοχή του, απέραντα τσιφλίκια και αμύθητους θησαυρούς κρυμμένους στο κάστρο. Στις 24 Μαρτίου, μόλις έγινε γνωστό ότι οι Έλληνες ξεσηκώθηκαν, οι τούρκοι συλλάβανε μερικούς πρόκριτους, ανάμεσά τους το Σπήλιο και τον Αντρίκο Νοταρά και οχυρώθηκαν στον Ακροκόρινθο. Τους περισσότερους πρόκριτους τους σκότωσαν και μαζί τους και το Σπήλιο Νοταρά. Τη διοίκηση του κάστρου είχε η μητέρα του Κιαμήλ, Νουρή Μπεγίνα. Οι Κορίνθιοι άρχισαν να πολιορκούν το κάστρο. Στις 22. 4. 1821 έφτασε από τη Βόχα ο Κεχαγιά-μπεης με πέντε χιλιάδες άντρες και μήνυσε στους Έλληνες να λύσουν την πολιορκία. Στις 23. 4. 1821 ο Γιώργος Χελιώτης( Υπό τήν ηγεσία του συμμετείχαν στην Πολιαρκία τής Παλιάς Κορίνθου καί πολλοί Λιμνιάτες ), με εντολή του Παπαφλέσσα, έλυσε την πολιορκία, αφού έβαλε φωτιά στο σεράι του Κιαμήλ-μπεη καθώς και σε άλλα τούρκικα αρχοντικά, που βρίσκονταν εκτός κάστρου. Ο Κεχαγιά-μπεης έκαψε εκκλησίες και ελληνικά σπίτια. Η Νουρή Μπεγίνα διέταξε να γκρεμίσουν από τον Ακροκόρινθο τον Αντρίκο Νοταρά, για αντίποινα. Σε ένα μήνα, το Μάιο του 1821, ξεκίνησε η δεύτερη πολιορκία του Ακροκόρινθου. Επικεφαλείς των πολιορκητών ήταν ο Αναγνώστης Πετμεζάς από τα Καλάβρυτα και ο Κωστής Μεθενίτης από την Ύδρα. Ο Κιαμήλ-μπεης όλο εκείνο το διάστημα έμενε στην Τρίπολη για μεγαλύτερη ασφάλεια. Μετά την πτώση της Τρίπολης, πιάστηκε αιχμάλωτος (23-9-1821) και μεταφέρθηκε στο ελληνικό στρατόπεδο στα Εξαμίλια, γιατί η πολιορκία του Ακροκόρινθου συνεχιζόταν. Ο Κιαμήλ, αν και δεχόταν πιέσεις από τους Έλληνες οπλαρχηγούς, αρνιόταν να παραδώσει τον Ακροκόρινθο. Τότε ο Κολοκοτρώνης έπεισε τους 600, από τους 800 Τούρκους που υπήρχαν μέσα στο κάστρο, να το εγκαταλείψουν με την εγγύηση ότι θα μπορούσαν να φύγουν στην πατρίδα τους με τον οπλισμό τους, αφού πρώτα θα περνούσαν με Ελληνικά καράβια απέναντι στην ακτή της Ρούμελης. Ο Πανουργιάς όμως, χωρίς την έγκριση του Κολοκοτρώνη, διέταξε να βουλιάξουν τα καΐκια. Ο Κιαμήλ αναγκάστηκε τότε να υπογράψει την παράδοση του κάστρου στις 14.1.1822. Ο Ασλάν-μπεης παρέδωσε τα κλειδιά του Ακροκόρινθου στον Κολοκοτρώνη που έφτασε εκεί με 300 άντρες. Μετά ο Κιαμήλ μεταφέρθηκε σε φυλακή που υπήρχε στον Ακροκόρινθο. Στις 25.1.1822 η Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, όρισε την Κόρινθο Έδρα της Προσωρινής Διοίκησης της Ελλάδας. Τα γραφεία της Διοίκησης και η Εθνική Βουλή εγκαταστάθηκαν στο Μέγαρο του πρόκριτου Θεοχάρη Ρέντη. Εκεί έγιναν και οι εγκαταστάσεις του Πρώτου Νομισματοκοπείου, που έκοψε τα πρώτα μετάλλια του αγώνα, καθώς και οι εγκαταστάσεις του Πρώτου Εθνικού Τυπογραφείου που τύπωσε το Πρώτο Σύνταγμα, τους Νόμους και τη Διακήρυξη της Εθνικής Ανεξαρτησίας της Ελλάδας που κοινοποιήθηκε στους Πρόξενους των Φιλικών Δυνάμεων. Στην Κόρινθο καθιερώθηκε η Εθνική Σημαία, η οργάνωση των Πρώτων Δικαστηρίων, η οργάνωση Τακτικού Στρατού (Νόμος αρ. 8/1.4.1822) και η συγκρότηση του Τάγματος των Φιλελλήνων (Νόμος αρ. 11/23.4.1822). Η Κόρινθος παρέμεινε Έδρα της Προσωρινής Διοίκησης της Ελλάδας μέχρι το Μάιο του 1822, που εμφανίστηκε ο Δράμαλης με τη στρατιά του. Δυστυχώς η φύλαξη του κάστρου, ανατέθηκε στον άπειρο και ανάξιο Ιάκωβο Θεοδωρίδη ή «Αχιλλέα». Ο Θεοδωρίδης όταν είδε τα τούρκικα στρατεύματα στις 6.7.1822 πανικοβλήθηκε. Έδωσε εντολή να σκοτώσουν τον Κιαμήλ (που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως όμηρος), τράβηξε το φυτίλι που θα ανατίναζε την μπαρουταποθήκη και έφυγε με 150 άνδρες για την Επίδαυρο από την Τενεατική πύλη. Το κάστρο εγκατέλειψε επίσης και ο κοτσάμπασης Σωτ. Νοταράς όταν είδε τον τουρκικό στρατό. Έτσι ο Ακροκόρινθος, η μπαρουταποθήκη και ο θησαυρός του Κιαμήλ, έμειναν δώρο στους Τούρκους. «Αχιλλέας. Εβάλατε και νέον αρχηγόν εις το φρούριον της Κόρθος, Αχιλλέα τον έλεγον, λογιώτατον κι ακούγοντας το όνομα Αχιλλέα, πετυχαίνετε ότι είναι εκείνος ο περίφημος Αχιλλέας. Και πολέμαγε το όνομα τους Τούρκους. Δεν πολεμάγει το όνομα ποτέ, πολεμάγει η αντρεία, ο πατριωτισμός, η αρετή!» Ι.Μακρυγιάννης. Στις 8.7.1822 ο Δράμαλης ανέβηκε χωρίς αντίσταση στο κάστρο. Ο Δράμαλης παντρεύτηκε τη χήρα του Κιαμήλ και πήρε προίκα τον αμύθητο θησαυρό του, 40.000 πουγκιά με χρυσά και ασημένια νομίσματα. Στις 12.7.1822 ο Δράμαλης έφυγε για την Τρίπολη. Στις 26-28.7.1822 η στρατιά του καταστράφηκε στα Δερβενάκια. και στό Αγιονόρι οπου οι δικοί μας ,οι Λιμνιάτες συμμετείχαν μέ 70 (κατ αλλους 120) πολεμιστές υπό τήν ηγεσία τού Αθανασίου Ηλιάδη( Ηλία)

Η Λαική Μούσα Τραγούδησε τα Παθήματα τούτ Δράμαλη

Της Ρούμελης οι μπέηδες, του Δράμαλη οι αγάδες, στο Δερβενάκι κείτονται στο χώμα ξαπλωμένοι. Στρώμα ΄χουνε τη μαύρη γη, προσκέφαλο μια πέτρα. Και γι΄ αποπάνω σκέπασμα του φεγγαριού τη λάμψη. Κ΄ ένα πουλάκι επέρασε και το συχνορωτάνε: «-Πουλί, πως πάει ο πόλεμος, το κλέφτικο ντουφέκι; -Μπροστά πάει ο Νικηταράς, πίσω ο Κολοκοτρώνης. Και παραπίσω οι Έλληνες με τα σπαθιά στα χέρια».

ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ 21 ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΙΜΝΕΣ

1851 Αναγνώστης ΨΩΜΑΣ ή ΜΑΡΙΝΟΣ: Εκ Λιμνών. Υπηρέτησε καθ’ όλον τον αγώνα επικεφαλής 80 έως 120 στρατιωτών εις πολιορκία Ακροκορίνθου, κατά του Δράμαλη εις Δερβενάκια, κατά του Ιμπραήμ εις Νεόκαστρον και Αβαρίνους. Εις την μάχην των Δερβενακίων επληγώθη εις δεξιόν βραχίονα. Διετέλεσε υπό τας διαταγάς του Π. Μαυρομιχάλη, Δ. Τσώκρη, Ιωάννη Κολοκοτρώνη, Δ. Καλλέργη και Π. Νοταρά. Κατετάγη εις Αξιωματικούς Ζ΄ τάξεως

2054 Γεώργιος ΨΩΜΑΣ ή ΜΑΡΙΝΟΣ: Εκ Λιμνών. Υπηρέτησε καθ’ όλον τον Αγώνα, έλαβε μέρος εις πολιορκίας Ναυπλίου, Κορίνθου, κατά του Ιμπραήμ, κατά του Δράμαλη εις Δερβενάκια, εις Αθήνας επικεφαλής 50-60 ανδρών. Το 1825 προήχθη εις Πεντηκόνταρχο. Διετέλεσε υπό τας διαταγάς του Π. Μαυρομιχάλη, Νικηταρά, Χατζή Χρήστου και Δ. Τσώκρη. Υπήρξε προεστός των Λιμνών προ του 1821 και μέχρι το 1836. Κατετάγη εις Αξιωματικούς Ζ΄ τάξεως.
3266 Παναγιώτης ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ: Εκ Λιμνών. Υπηρέτησε καθ’ όλον τον Αγώνα, έλαβε μέρος εις πολιορκίας Τριπόλεως, Ακροκορίνθου, κατά του Δράμαλη, κατά του Ιμπραήμ εις Μανιάκι και κατά του Κιουταχή εις Αθήνας όπου εις μίαν μάχην εφονεύθη και ο πατήρ του. Διετέλεσε υπό τας διαταγάς του Δ. Τσώκρη και Κανέλου Δεληγιάννη. Κατετάγη εις Αξιωματικούς Ζ΄ τάξεως.

ΠΗΓΗ
http://argoscity.forum/



Ακολουθεί κατάλογος Μέ Λιμνιάτες Αγωνιστές οι οποίοι πήραν αργυρούν Μετάλλιο Ανδρείας και χάλκινο μετάλλιο ανδρείας


ΠΗΓΗ ΞΕΝΟΦΩΝ ΧΡ ΗΛΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ ΔΗΜΟΥ ΑΛΕΑΣ

ΑΡΓΥΡΟΥΝ ΜΕΤΑΛΙΟ (ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ 2 ΛΙΜΝΙΑΤΕΣ ΟΙ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΜΑΡΙΝΟΣ)






αργυρουν μετάλιο ανδρείας χάλκινο μετάλιο ανδρείας












1η σελίδα

2η σελίδα

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΣΤΟΛΗ ΛΙΜΝΩΝ-ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ

ΡΑΦΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΛΩΝ
Οι στολές που ράφτηκαν από το γυναικείο συνεταιρισμό Λιμνών είναι πιστά αντίγραφα των στολών που φορούσαν οι κάτοικοι του χωριού στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα

οι στολές που σήμέρα χρησιμοποιεί το χορευτικό τμήμα του Μορφωτικού Συλλόγου κατασκευάστηκαν από ομάδα γυναικών του χωριού, οι οποίες έχουν εγκαταλείψει την καπνοκαλλιέργεια τα προηγούμενα χρόνια. Με την κατασκευή αυτών των στολών (πιστά αντίγραφα των στολών που φορούσαν οι γυναίκες και οι άντρες του χωριού στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα), οι γυναίκες που συμμετείχαν στο πρόγραμμα εκμάθησης απέκτησαν εμπειρία στην ραφή παραδοσιακών στολών






Από τό γυναικείο χορευτικό τμήμα τού Μορφωτικούσυλλόγου Λιμνών (εικονίζονται λίγα από τά κορίτσια πού το απαρτίζουν) Οι στολές εχουν ραφτεί από τόν Γυναικείο Συνεταιρισμόμέ χρηματοδότηση από τό πρόγραμμα επαναπροσανατολισμός των καπνοπαραγωγών προς άλλες καλλιέργειες και δραστηριότητες υλοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Δήμου Μυκηναίων και του υπουργείου Γεωργίας (ΟΠΕΚΕΠΕ) εχουν παρουσιαστεί σε πολλές εκθέσεις οπου απέσπασαν θετικότατες κριτικές










"γκούνα" ραμένη στό χέρι από τίς γυναίκες τού Συνεταιρισμού


Το πρόγραμμα–επαναπροσανατολισμός των καπνοπαραγωγών προς άλλες καλλιέργειες και δραστηριότητες υλοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Δήμου Μυκηναίων και του υπουργείου Γεωργίας (ΟΠΕΚΕΠΕ), που το χρηματοδότησαν κατά 25% και 75% αντίστοιχα. Στόχος του προγράμματος είναι η μεταφορά τεχνογνωσίας σε γυναίκες του χωριού, για τη ραφή των στολών και τη δημιουργία μιας ομάδας, ώστε να μπορέσουν με αυτόν τον τρόπο να συμπληρώσουν το εισόδημα τους.Οι γυναίκες έδωσαν θεσμική υπόσταση στην ομάδα που δημιούργησαν, με τη σύσταση του συνεταιρισμού και ευελπιστούν στην αύξηση του εισοδήματός τους μετά την εγκατάλειψη της παραγωγής καπνού.






Οικογενειακή Φωτογραφια της
Οικογενειας Παπαψωμα















Ο Αναστασιος Μελέτης(Λιάτσιος) και η συζυγόςτου στίς Αρχές του 20υ Αιώνα(Δεκαετία 20) μιά φοβερή φωτογραφία πού πήρα από τό σπίτι τού Αναστασίου Μελέτη (εγγονού του)
Ο Ανδρας Φοράει Ντουρλαμά


















Ντουρλαμάς- μέ τό ρούχο αυτό παντρεύτηκε ο Παππούς μου Παναγιωτης Βλάχος Στήν Δεκαετία τού 20


Στην Εικόνα ο Πατέρας μου

ΛΙΜΝΕΣ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ

ΛΙΜΝΕΣ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ




Στα 500 μέτρα υψόμετρο, στο βορειοανατολικό άκρο του δήμου Μυκηναίων βρίσκεται το δημοτικό διαμέρισμα Λιμνών. Έχει 920 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται ως επί το πλείστον με την κτηνοτροφία, μετά την εγκατάλειψη της καπνοκαλλιέργειαςΤο χωριό είναι ορεινό, γεμάτο πέτρα και ελάχιστο χώμα, το οποίο για να συγκρατηθεί και να μπορέσει να καλλιεργηθεί, οι κάτοικοι κατασκεύασαν αναβαθμίδες (πεζούλια).


αποψη τού χωριου από Ανατολικά









Αλλη αποψη τού Χωριού Από Ανατολικά

Οι Λίμνες στά ασπρα
Φωτογραφία τραβηγμένη απο τήν Παναγία














Φωτό Τραβηγμένη από τό Κουμουντούρο






Από τόν Πύργο












αποψη τού Χωριού τήν Δεκαετία τού 70











υπαρχουν πηγες για την υπαρξη του χωριου απο τά αρχαια χρόνια οπου η περιοχη μνημονευόταν ως Λιμναία

ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΟΝ ΣΧΕΤΙΚΟ ΧΑΡΤΗ
Το χωριό απέχει 124 χλμ. από την Αθήνα και συνδέεται οδικά με το Άργος (18 χλμ.) και με την Κόρινθο (35 χλμ.).
Κατά την διάρκεια της Α' Τουρκοκρατίας(1463 -1686), η περιοχή των Λιμνών ανήκε στο βιλαέτι (επαρχία) Κορίνθου . Οι Ενετοί που διαδέχθηκαν τους Τούρκους διατήρησαν την Τουρκική διαίρεση και απλά μετονόμασαν τα βιλαέτια σε "territorii". Το 1700, έχουμε απογραφή από τους Ενετούς (απογραφή Νένι), όπου κοντά στην περιοχή των Λιμνών αναφέρεται και η περιοχή Maculus golemi που πιθανόν να ήταν ένας μαχαλάς του σημερινού χωριού (δυτικά)
Κατά την Β' Τουρκοκρατία (1715- 1821), οι Τούρκοι διατήρησαν την παλαιά διοικητική διαίρεση και οι Λίμνες παρέμειναν στο βιλαέτι της Κορίνθου .
Το 1816, κατά τον Πουκεβίλ, οι Λίμνες έχουν 120 οικογένειες και όπως προαναφέραμε ανήκαν στο βιλαέτι της Κορίνθου (Πουκεβίλ: Voyage en Grece Τομ.V σελ.211-213 και Μ. Σακελαρίου : Η Πελοπόννησος κατά την δευτέραν Τουρκοκρατία σελ. 101-102).
Ο πληθυσμός του χωριού μετά την Ελληνική επανάσταση είχε ως εξής: Το 1833, 738 κατ. και το 1879, 895 κατ. Μετά το 1912, όταν ιδρύθηκε η κοινότητα Λιμνών, ο πληθυσμός έχει ως εξής: Το 1920, 944 κατ., το 1928, 1354 κατ., το 1940, 1555 κατ., το 1951, 1408 κατ., το 1961, 1429 κατ., το 1971,1305 κατ., το 1981,1281 κατ., το 1991,1086 κατ. και το 2001, 920 κάτοικοι.

Οι Λιμνες αποτελούν κλασικό Αρβανιτοχώρι μέ ολα τα καλα καί κακά πού συνεπάγεται αυτό

Σήμερα τα αρβανίτικα μιλιούνται σέ καθημερινή βάση από ανθρώπους ανω τών 50 ετών ενω τήν καταλαβαίνουν κάι οι μικρότεροι

Πρός το παρόν ανεβάζω φωτο τής Πελλοπονήσου οπου μέ κόκκινο χρώμα φαίνονται οι περιοχές που μιλούσαν αρβανίτικα μετα τήν επάνασταση



ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ


Μετά την επανάσταση του 1821 και την απελευθέρωση από τους Τούρκους σχηματίσθηκαν οι πρώτοι ΔήμοιΤο χωριό μας αποτέλεσε μαζί με το ΜπερμπάτιΤον Δήμο Λιμναίας, [Λίμναις(738 κατ.), Μπερμπάτι (230 κατ.)] ο οποίος σχηματίσθηκε με το Β.Δ. της 28ης Απριλίου / 10 Μαΐου 1834 και με το Β.Δ. της 30ης Αυγούστου /11 Σεπτεμβρίου 1840, «Περί συγχωνεύσεως των δήμων της επαρχίας Αργους», κατατάχθηκε ως δήμος της επαρχίας Αργους στη Γ' Τάξη με πληθυσμό 968 κατοίκους και έδρα το χωριό Λίμνες. Πρώτος Δήμαρχος εξελέγη ο Μιγγολιός ( Λιμνιάτης )δήμος Λιμναίας συγχωνεύθηκε στο δήμο Ιναχίας, ο οποίος με τη νέα σύσταση του κατατάχθηκε στη Γ' τάξη με πληθυσμό 1531 κατοίκους και έδρα το χωριό Χώνικα. Με την ονομασία Δήμος ΙναχίαςΤο Β.Δ. της 23ης Δεκεμβρίου 1867 μετέφερε την έδρα του δήμου από το χωριό Χώνικα στο χωριό Μπερμπάτι.Με το Β.Δ. της 20ης Μαΐου 1871 ο δήμος Ιναχίας μετονομάσθηκε σε δήμο Προσυμναίων. Το όνομα του δήμου προήλθε από την αρχαία πόλη Πρόσυμνα, η οποία όφειλε το όνομα της στην τροφό της Ήρας και θυγατέρα του Αστερίωνα, Προσύμνη.ΕΜΒΛΗΜΑΤο έμβλημα (παγώνι με ανοιχτή την ουρά) του δήμου επέλεξε ο αρχαιολόγος Π. Ευστρατιάδης και καθορίστηκε με το Β.Δ. της 20ης Μαΐου 1871: [«... (ίνα) η σφραγίς του δήμου φέρη έμβλημα εν τω μέσω μεν «ταών έχοντα ανοικτή την ουρά του », γύρωθεν δετά λέξεις «δήμος Προσυμναίων»].Με το Β.Δ. της 17ης Μαρτίου 1875 η έδρα του δήμου Προσυμναίων, μεταφέρθηκε από το χωριό Μπερμπάτι στο χωριό Πασιά.Το Β.Δ. της 22ας Φεβρουαρίου 1877 μετέφερε την έδρα του δήμου από το χωριό Πασιά στο χωριό Μπερμπάτι.Ο δήμος Προσυμναίων κατατάχθηκε στη Β' τάξη, με πληθυσμό 2271 κατοίκους, με το Β.Δ. της 6ης Σεπτεμβρίου 1879.Στο συνολό τους (πλήν μιάς η δύο περιπτώσεων) οι Δήμαρχοι ησαν από τις Λίμνες παρόλο πού πολλές φορές το χωριό «κατέβαζε και δύο συνδυασμούς»Εκτός του Μιγγολιού ο οποίος ηταν ο Πρώτος Δήμαρχος κατόπιν εκλέγονταν Δήμαρχοι ,Παπαγεωργόπουλος ,Νώτης Παπαψωμάς (σε προσεχή αναρτηση θα αναφερθούμε αναλυτικότερα )
1912-1997
Το 1912 με το νόμο ΔΝΖ', η κυβέρνηση Βενιζέλου προχώρησε στη διοικητική διαίρεση της χώρας σε Δήμους και Κοινότητες. Ο δήμος Προσυμναίων και ο δήμος Μυκηνών καταργήθηκαν και τα χωριά που τους αποτελούσαν μέχρι τότε έγιναν ανεξάρτητες κοινότητες, που διατήρησαν τη φυσιογνωμία τους με μικρές αλλαγές μέχρι το 1997, οπότε και ψηφίσθηκε ο νόμος 2539 με τον οποίο αναδιαρθρώθηκε η δομή των πρωτοβάθμιων οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης (σχέδιο «Ιωάννης Καποδίστριας»).
Σύμφωνα με τον νόμο 2539 μέρος των κοινοτήτων που ανήκαν στον παλιό Δήμο Προσυμναίων μαζί με μέρος των κοινοτήτων που ανήκαν στον παλιό Δήμο Μυκηνών συγκρότησαν το Δήμο Μυκηναίων, ο οποίος σήμερα αποτελείται από τα δημοτικά διαμερίσματα:Λιμνών, Προσύμνης, Νέου Ηραίου (Χώνικας), Μοναστηρακίου Μυκηνών, Φιχτίων και Μπόρσα με πρώτο Δήμαρχο τον Παναγιώτη Γκορίτσα Από την Προσύμνη(Μπερμπάτι)ο οποίος εμεινε Δήμαρχος για 2 χρόνια καί κατόπιν παραιτηθηκε,στην συνέχεια για τα επόμενα 2 χρόνια εκλέχθηκε από τό Δημοτικό Συμβούλιο Ο Πετσέλης Χρήστος ,στίς εκλογές πού ακολούθησαν εκλέχθηκε ο Τσούμπας Γεώργιος Από τίς Λίμνες καί σήμερα ειναι ο Μαυρόγιαννης Επαμεινώνδας Από τό Νέο Ηραίο
Αναρτήθηκε από tasosvlahos

ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ -ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΛΙΜΝΩΝ -ΜΠΕΣΑ. ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΡΙΕΣ

Από τον αγαπητό μου Ξάδερφο Κώστα Πίτσιο πήρα το παρακάτω email ,το οποίο, το δημοσιεύω αυτούσιο παρόλο πού μου το έστειλε προσωπικά ,και σε παρέκλισση της γραμμής πού τηρώ τα μηνύματα που μού στέλνουν προσωπικά να μην τα ανεβάζω στο BLOG ,όμως θεωρώ ότι τα ερωτήματα πού βάζει μπορούν να συζητηθούν και να απαντηθούν από ολους μας

«Γεια σου Φίλε και εξαδελφε Τάσο,
σωστά τα περί καταγωγής των Αρβανιτών, αλλά
ένα πιο λεπτομερές ψάξιμο με βάση τα επώνυμα θα έδειχνε καλυτέρα
την καταγωγή μας.
Εάν θυμάσαι κάποτε είχαμε κάνει μια συζήτηση για το αρχείο του
δημοτολογίου Λιμνών, οπού έφτανε έως ένα χρονικό σημείο, διότι
καταστράφηκε από τους αντάρτες.
Μπορούμε άραγε, να μπούμε σε αρχεία της νομαρχίας Αργολίδος, η Κορινθίας ώστε να βρούμε ο κάθε ενδιαφερόμενος, την προέλευση του?
Διότι όπως δείχνουν η ονομασίες δεν πρέπει όλοι οι Λιμνιατες να είναι
Αρβανίτες ,δέχομαι βεβαία ότι έχουν γίνει μίξεις των Σογιων και έχουμε
κοινή την αρβανίτικη γλωσσά, την ξεροκεφαλιά, τον εγωισμό,
ξέρουμε περσότερα και από επιστήμονα, κατά τα αλλά έχουμε μπέσα???»

Απάντηση
Ως προς το Δημοτολόγιο το οποίο σώθηκε το έχω κρύψει στο Δημαρχείο προκειμένου να το σώσω για δεύτερη φορά ,το έχω βγάλει όλο φωτοτυπία και συνεννοήθηκα με την υπηρεσία των Γενικών Αρχείων του Ν Αργολίδας να το παραδώσω –μου υποσχεθήκαν ότι θα το φωτοτυπήσουν και αυτοί και θα μου το περάσουν σε cd- αυτά για την Ιστορία
Το δημοτολόγιο αυτό συντάχθηκε την Δεκαετία του 30 και έχει αναφορές σε γεννημένους πριν το 1880 και τις οικογένειες με παρατσούκλια
είναι στην διάθεση του καθένα να το δει
Σχετικά με τα αρχεία της Νομαρχίας Αργολίδας ,έχουν καεί και αυτά κατά την διάρκεια του εμφυλίου και ότι υπάρχει δεν προσθέτει κάτι το ενδιαφέρον
Η πιο παλιά καταγεγραμμένη αναφορά ονομάτων του χωριού μας είναι από τα Γενικά αρχεία του κράτους και αφορά την βράβευση αγωνιστών κατά την επανάσταση του 1821 ,τα οποία έχω δημοσιεύεσαι
Δυστυχώς η παράδοση δεν αναφέρει καταγωγή σογιών ,μπορούμε όμως σίγουρα να πούμε ότι στην γειτονιά σου πού είναι στην ανατολική άκρη του χωριού εποικήθηκε σίγουρα από ηπειρώτες Αρβανίτες και τα ονόματα Λέκκας ,Ζώγαλης ,Ζωνίτσας Πίτσιος πού βρίσκονται στην γειτονιά αυτή είναι σίγουρα αρβανίτικα και από τα παλαιότερα
το ίδιο μπορούμε να πούμε και για τα ονόματα Δήμας,Πίτσίκος Οικονόμου Γεώργας ,Γκολέμης κλπ
Έχω πει πολλές φορές και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να κάνω λάθος – δεν είμαι άλλωστε ερευνητής η ιστορικός - ότι από τα παρατσούκλια πού έχουν διασωθεί ως σήμερα μπορούμε να βγάλουμε μια εικόνα των ονομάτων πού υπήρχαν στο χωριό πριν από την επανάσταση του 1821 και προτού «εξελληνιστούν» π.χ Γκούρης -Παπαμιχάλης Γκούρης –Παπαμιχαήλ και Παπαγεωργόπουλος –Παπαιωάννου κλπ


Επίσης Σόγια μεγάλα πού το όνομα τους δεν έχει αρβανίτικη προέλευση έχουν παρατσούκλια πού ίσως προδίδουν το αρχικό επώνυμο
Π..Χ Επώνυμο Κακουρος παρατσούκλια Κλιάτσης Σβίγκος Κιούσης κ.α
Επώνυμο Βλάχος παρατσούκλια Ζαραφίλης,Ντόμης ,Κορδώτσης,βερέμης ,
Μεσδρας
Μπαστούνης –Μώτος
Σταμάτης - Μπέλεσης (Μπλέσης)
Μελέτης Μπόυης –Λιάτσος
Γιαννάκης Κρούτας-Τριμπόνιας
Υπάρχουν και τα επώνυμα που δεν υπάρχουν πλέον στο χωριό
Ηλιάδης-Κούκος Χρήστου Γκούρης –Παπαμιχαήλ, Σκαρίμπας ,Μειντανης κλπ
Μπορώ να αναφέρω πολλά ακόμα παραδείγματα αλλά νομίζω ότι αυτά αρκούν ,δεν θέλω να κουράσω

Για τα υπόλοιπα σχετικά με μπέσα κλπ τα αφήνω να τα σχολιάσουν οι άλλοι

MNHMΟΣΥΝΟ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥΣ

Τήν Κυριακή 24/5/2009 θα γινει το μνημόσυνο στην μνημη των εκτελεσθεντων απο τούς Γερμανούς Λιμνιατών στό μνημειο που εχει γινει στην πλατεία τής Παναγίας



Ογδόντα επτά (87) νεκροί ογδόντα (87) νεκροί, ,οι κατακτητές δεν ξεχώρισαν ηλικία από μικρά παιδιά --ΤΙ ΦΡΙΚΗ- ....... έξη (6) ετών μέχρι σεβάσμιους γέροντες, άραγε τι να έφταιξαν;
Τι ΦΡΙΚΗ..... το μαύρο πέπλο τού θανάτου σκέπασε τις Λίμνες 24-25-26- Μάη τρεις μέρες που πίσω τους άφησαν μαυροφορεμένες χήρες και ορφανά 24-25-26- Μάη τρεις μέρες πού θα μείνουν χαραγμένες στην μνήμημας 24-25-26 Μάη ,οι μαύρες μέρες τού τρόμου πέρασαν οι κάτοικοι μαζεψαν το κουράγιο που τούς απέμεινε και ξαναβγήκαν στα παρατημενα χωράφια τους και στα πρόβατα τους για να συνεχίσουν τηνζωή τους.Και πράγματι τα κατάφεραν ,ο ξερός τούτος τόπος συνεχίζει να ζει Εξήντα πεντε χρόνια μετά δεν έχουμε το δικαίωμα να θρηνούμε, σε ένα τέτοιο τόπο δεν θρηνούν και όπως λέει και ο ποιητής

" Μανάδες μην θλιβόσαστε
κοπέλες μην χτυπιέστε
ταχειά ζυγώνει η λευτεριά
καινούργιο καλοκαίρι
θα αναχλοησουν οι πλαγιές
θα ανθίσουν τα ροδάμια
και θα βουίξουν οι αυλές
τής Λίμνας απ το γέλιο"

Ο ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΟΣ ΣΤΙΣ ΛΙΜΝΕΣ-ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΑΣΟΣ ΚΑΚΟΥΡΟΣ

Κλείσιμο της παράνομης Χωματερής στις Λίμνες Αργολίδας

Το Σάββατο 16/5/2009 κάτοικοι του Δ.Δ Λιμνών του Δήμου Μυκηναίων, δεν επέτρεψαν στο απορριμματοφόρο του δήμου να αδειάσει τα σκουπίδια στην παράνομη χωματερή, την οποία διατηρεί και χρησιμοποιεί η δημοτική αρχή. Κουρασμένοι και απογοητευμένοι οι κάτοικοι από τις υποσχέσεις του Δημάρχου όπως επίσης και από τις αναλήθειες των τοπικών, δημοτικών συμβούλων της συμπολίτευσης, αποφάσισαν να ενεργοποιηθούν και να μην επιτρέψουν να κάνει η δημοτική αρχή χωματερή όλου του δήμου το χωριό τους.
Να σημειωθεί ότι το δημοτικό συμβούλιο έκλεισε την χωματερή που λειτουργούσαν στίς Μυκήνες και στήν Προσύμνη και πετάει όλα τα σκουπίδια του δήμου στις Λίμνες, (και εως πρόσφατα καί στα Φίχτια οπου οι κάτοικοι ξεσηκώθηκαν και απέκλεισαν τήν εκεί χωματερή ), με την ανοχή και την σύμφωνη γνώμη και των τριών (3) Δημοτικών συμβούλων από τους τέσσερις (4) που κατάγονται από τις Λίμνες.
Πάντως μόνο με ασφαλιστικά μέτρα θα τους απαγορεύσουμε να κάνουν το χωριό μας σκουπιδότοπο.

Κακούρος Τάσος e-mail: akakouros@gmail.com

-ΦΩΤΟ: ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΕΠΩΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΙΜΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΛΕΟΝ

Επώνυμα από τις Λίμνες πού δεν υπάρχουν Πλέον

Ηλιαδης - (και Ηλίας)
Απόγονοι τους Βρίσκονται στο Άργος –Ναύπλιο και Χιλιομόδι Κορινθίας

Σκαρίμπας
Απόγονοι τους Βρίσκονται στο Χιλιομόδι Κορινθίας

Λοης –Λοίζος ?
δεν έχω στοιχεία στο Χωριό υπάρχει η τοποθεσία πριχιά της «Λόγιας»

Κούκος
Ο τελευταίος πού υπήρχε στο χωριό έφυγε μετά τον πόλεμο του 40 –είχε διατελέσει πρόεδρος στην Κοινότητα οι απόγονοι του βρίσκονται στην Αθήνα

Μιγγολιός
Μόνο μια γυναίκα υπάρχει ακόμη με το επώνυμο αυτό απόγονοι της οικογένειας είναι στην Κόρινθο
Από την Οικογένεια αυτή ο Μίχος Μιγγολιός είχε διατελέσει πρώτος Δήμαρχος μετά την επανάσταση του 21 στον Δήμο Λιμναίας και κατόπιν Πρυμναίων και για πολλά χρόνια εκπρόσωπος στο επαρχιακό συμβούλιο

Χρήστου
Απόγονοι της Οικογένειας αυτής Βρίσκονται στην Αρχαία Κόρινθο καθώς και στην ΗΠΑ (Πόρτλαντ – Ο γνωστός πού είχε την SEVEN UP ) στην πολιτεία αυτή

Παπαμιχαήλ
Απόγονοι της Οικογένειας αυτής Βρίσκονται στην Αρχαία Κόρινθο και στην Κόρινθο

Γκούρης - Παπαγκούρης
Αυτό είναι το αρχικό όνομα της οικογένειας Παπαμιχαήλ η οποία ονομάσθηκε έτσι από τον Παπά Μιχάλη Γκούρη

Μαρίνος
Πιθανόν να έχει σχέση με το επώνυμο Μαρινός Στην Αρχαία Κόρινθο

Ρουστέμης
Μόνο μια γυναίκα υπάρχει με το επώνυμο αυτό. Απόγονοι της Οικογένειας αυτής Βρίσκονται στην Αρχαία Κόρινθο και στην Κόρινθο

Μακρής
Απόγονοι της Οικογένειας αυτής Βρίσκονται στην Αρχαία Κόρινθο και στην Κόρινθο

Μποταιτης
Το επώνυμο αυτό δεν το θυμάται κανένας στο χωριό ,υπάρχει η τοποθεσία Μποταιτι λίγο πριν το χωριό ερχόμενοι από Αργος Είχα συναντήσει κάποιον με το επώνυμο αυτό από την Αρεια Ναυπλίου πού μού είπε ότι κατάγεται από τις Λίμνες

Στον κατάλογο με τα ονόματα των Βραβευθέντων λόγω της Συμμετοχής στην Επανάσταση του 21 που αναφέρει ο Ξενοφών Ηλίας Βρίσκουμε και τα παρακάτω επώνυμα

Πιθανολογώ και μπορεί να κάνω λάθος ότι πολλά σημερινά παρατσούκλια ίσως προέρχονται από παλιά επώνυμα ,από αδύνατα σόγια πού έβαλαν γαμπρούς και έμεινaν ως παρατσούκλι σε αυτούς



Κλιατσης –σήμερα Υπάρχει ως παρατσούκλι σε ένα σόι των Κακουραίων

Μεντανης (Μειντανης) Υπάρχει μέρος με ονομασία "χερώμα Μειντανη" απόγονοί τους υπαρχουν στό Μάνεση Ναυπλίας

Σβίγκος υπάρχει το παρατσούκλι σήμερα Βιγκος

Σπλιώτας ? τελείως αγνωστο

Κοτζού και Κοτζόπουλος
πιθανόν ιδια οικογένεια αγνοείται η συνέχεια τους

Κυμπουρόπουλος
απόγονοι τους βρίσκονται στην Πουλακίδα Ναυπλίας
Στο χωριό στην Αρχαία Κόρινθο και στην Πουλακίδα υπάρχει το επώνυμο Κυμπούρης το, οποίο είναι από την ιδία Οικογένεια

Πατούσης
το γνωρίζουμε ως παρατσούκλι σε ένα σόι των Βλαχαίων απόγονοι τους βρίσκονται στην Βάρη Αττικής στην γνωστή περιοχή «Βλάχικα»

Λιλής
Υπάρχει ως επώνυμο στο Γκέρμπεση Μιδέας
Πίκιος
παντελώς άγνωστο
Πάτσιας
δεν υπαρχει κατι συγκεκριμενο

Σέ νεώτερη αναρτηση θα αναφερω παρατσουκλια τα οποία θεωρώ οτι ισως να εισαν τα αρχικά επώνυμα τα οποία αλλαξαν με τό καιρό

ΛΙΜΝΕΣ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ ΠΑΣΧΑ

Πάσχα - Λίμνες Αργολίδας


Το Μ. Σάββατο οι γυναίκες ζυμώνουν το πασχαλινό κουλούρι και μαζί μ’ αυτό ζυμώνουν κουλούρες μεγάλες για να τις πάνε στα βαφτιστήρια τους και ένα μικρό κουλούρι πού το βάζουν στο εικόνισμα. Όλα τα κεντούν με διάφορα κεντίδα και ένα κόκκινο αυγό πού θα βάλουν επάνω στην πασχαλινή κουλούρα, την οποία θα φάνε την Κυριακή του Πάσχα μαζί με το αρνί. Το αρνί το βάζουν στην σούβλα. Μαζεύονται φίλοι και συγγενείς και ψήνουν τ’ αρνιά. Την ώρα αυτή τραγουδούν. Όταν ψηθεί το αρνί τρώνε όλοι μαζί και γλεντούν.
Την ήμερα του Πάσχα θα μοιράσουν τις κουλούρες στα βαφτιστήρια. Η κουμπάρα θα τούς δώσει γλυκίσματα. Το απόγευμα τής ημέρας του Πάσχα οι τσοπάνηδες θα μοιράσουν στους φίλους και τούς συγγενείς τυρί. Οι άνθρωποι πού θα πάρουν το τυρί θα δώσουν στους τσοπάνηδες κουλουράκια και αυγά. Το απόγευμα γίνεται γλέντι στην πλατεία του χωριού.

Το γλέντι θα επαναληφθεί από το απόγευμα τής Δευτέρας του Πάσχα. Παλαιότερα κατά τον ίδιο τρόπο θα γλεντούσαν την Παρασκευή της Λαμπρής (της Ζωοδόχου) σ’ ένα εξωκλήσι μετά το πέρας τής θείας Λειτουργίας.


Το απόγευμα τής ίδιας ημέρας θα συγκεντρώνονταν όλοι οι κάτοικοι του χωρίου στην πλατεία, όπου θα χόρευαν οι νέοι και οι νέες, για να παρακολουθήσουν το γλέντι. Όμοιος χορός γινόταν και το απόγευμα τής Κυριακής του Θωμά.
Τραγούδια πού τραγουδούσαν οι χορευτές τις ήμερες αυτές.



«Δευτέρα ήμερα κίνησα κοντή, κοντούλα
μαύρα μαύρα γλαρά μου μάτια, βγήκα να σεργιανίσω.
Παπαδοπούλα απάντησα κοντή, κοντούλα μ’ ένα μαντήλι μήλα,
δυο μήλα της εγύρεψα μαύρα γλαρά μου μάτια και αυτή πολλά μου δίνει.
Δεν Θέλω εγώ τα μήλα σου κόρη κοντούλα μαύρα γλαρά μου
μάτια τα τσαλαπατημένα, μόνο θέλω το κορμάκι σου να το χαρούμε αντάμα.
Έμενα το κορμάκι μου κόρη κοντούλα μαύρα γλαρά μου μάτια πολλούς δραγάτες έχει».

Κώστα Δ. Σεραφείμ, «Λαογραφικά της Αργολίδος», Αθήνα, 1981

Πηγή: ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΓΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ http://alphalinenet.wordpress.com/